Anax parthenope (Selys, 1839)

Libeliña grande aínda que un pouco máis miúda que A. imperator. É de cores apagadas, sobre as que destacan os ollos de verde intenso, o anel basal amarelo en S1  e nos machos a “sela”( S1 e parte de S2) de cor azul ciano.
Outra característica que a pode diferenciar de A.imperator é a posición recta do abdome en voo.

Macho. A Limia.

Macho. Terra Cha.

Sela de cor azul e tórax característico de A. parthenope

Macho en voo

Aeshna mixta Latreille, 1805

Esta libeliña de outono ten unha cor xeral en mosaico con marrón, azul e amarelo.
Os machos teñen os ollos azuis na parte superior e marrón na base. Máculas dobres da mesma cor en cada segmento abdominal. Tórax marrón e amarelo (ou amarelo verdoso) onde unha das características que a diferencian de A. juncea son as antehumerais de pequeno tamaño de cor amarelo. No S2 presenta unha mancha amarela en forma de copa.
Femia con ollos escuros e corpo marrón coas máculas amarelas. Apéndices anais moi longos e estreitos.

Macho

Macho inmaduro

Macho

Cópula

Aeshna juncea (Linnaeus, 1758)

É unha das Aeshna máis grandes. Os machos teñen os ollos azuis e as femias téñenos parduscos. Na fronte teñen unha grosa marca en forma de T. Bandas antehumerais amarelas estreitas e alongadas. O tórax é marrón escuro con dúas extensas bandas amarelas en cada lado que as veces presentan un ton azulado nos extremos superiores. Os machos presentan un estreitamento no abdome no S3.
En Galicia podémola observar nas zonas de montaña de Ancares, Macizo Central e Trevinca.

Cópula. Fotografía de Anxos Romeo en Trevinca

Macho. Tóraz e abdome. Fotografía de Martiño Cabana

Antehumerais e deseño da T na fronte. Fotografía de Martiño Cabana


Podedes atopar información sobre esta especie en Galicia neste artigo:
Primeras citas de Lestes sponsa y nuevas observaciones de Aeshna juncea (Odonata) en Galicia

Aeshna cyanea (Müler, 1764)

É un dos Aeshnidos máis grandes. Posúe grandes manchas antehumerais verdes e apéndices anais moi estreitos.

Macho de abdome escuro e curvado lixeiramente cara abaixo, con máculas verdes  excepto nos últimos segmentos que son azuis. Ollos azul claro na parte superior e verdes na inferior.

Femia marrón con máculas verdes. Ollos escuros.

Antehumerais de Aeshna cyanea macho

Femia ovopositando

Téneral

Macho

Detalle dos últimos segmentos azuis nos machos

Ischnura elegans (Vander Linden, 1820)

Especie que posúe unha gran variabilidade en formas e cores nos seus estados inmaturos, e sobre todo as femias.
O macho ten o S8 azul e o Pterostigma bicolor nas ás anteriores e transparente nas posteriores. Posúe unha proxección en forma de gancho na parte posterior do pronoto que se eleva cara arriba formando unha prominente espiña negra visible a primeira ollada, e moi visible lateralmente.

Gancho no pronoto

Macho

Macho

Ischnura pumilio (Charpentier, 1825)

Para diferencialo doutros machos Ischnura, temos que ver se o S9 é totalmente azul, xunto co S8 que é parcialmente azul. Pterostigma bicolor, grande e redondeado.

Enallagma cyathigerum (Charpentier, 1840)

Esta especie destaca pola súa cor azul celeste con manchas negras.
Nos machos os segmentos 8 e 9 son completamente azuis. A súa principal característica radica na mancha negra no S2 que ten forma de cogomelo ou paraugas.
A femia soe ser azul celeste, pero tamén a podemos atopar en forma verdosa  con manchas lanceoladas negras en todos os segmentos abdominais, menos no S8 que a mancha é triangular.